| تبليغات | X |
+ نوشته شده در ساعت 0 قبل از ظهر توسط گنجشک های بی تابوت
سلام...
دنیا رو سرمون اینقدر سنگین شده که حتی فرصت یه لحظه شعر برامون باقی نذاشته ولی خوب وقتی دنیا رو سرمون خراب میشه فکر میکنیم خیلی شاعریم... و من که دنیا و تمام مصیبت هاش گاهی هوس میکنن یه سری بهشون بزنم باید احساس کنم که خیلی خوشبختم آخه بعد از اینهمه وقت بلاخره یه چیزایی نوشتم... مثل گلی در قلب گلدان نقش بسته در قلب من یاد تو هر آن نقش بسته احساس خوب در کنارم بودن تو در ذهن غمگینم فراوان نقش بسته حسی شبیه کوچ در یک روز برفی ست حسی که در ذهن ام کماکان نقش بسته باید به دریا سر بکوبم مثل صخره آرامش من بعد طوفان نقش بسته
حتما سلوچی گم شده در من که این طور در باورم اندوه مرگان نقش بستته حالم شبیه کنده کاری های تلخی ست که بر درو دیوار زندان نقش بسته " مهتاب یغما " 
+ نوشته شده در ساعت 0 قبل از ظهر توسط گنجشک های بی تابوت |
نمی خواهم آنقدر در پس پنجره کتابها بنشینم،
تا (به قول مادربزرگ!) رنگ مو و دندانم یکی می شود!
به من چه که آخر رمان جنگ و صلح چه می شود!
من شاعرم و این چیز ِ کمی نیست!
می توانم چشمهایم را ببندم،
و از خیابان پر از بوق و بهانه رد شوم!
می توانم ده جلد کلیدر را در جمله ای خلاصه کنم!
می توانم شعری بگویم،
باورکن برای شاعر شدن،
به همان خرده هوش سهراب هم احتیاجی نیست!
تنها سر سوزن عشق می خواهد و
یک کف دست دل دیوانه!
عابر معابر عشق که باشی،
یک روز کسی از آنسوی سایه ها صدایت می زند: «شاعر!»
آنوقت می بینی که می شود جهان را،
در جیب ِ کوچک جلیقه ای جا داد!
"يغما گلرويي"
اين آسمون مال::.
گنجشک های بی تابوتlinkestan
تعداد پروازها
افراد آنلاين:
فرودهاي اضطراري:
جستجــــو
ساعت